
<p class="wp-block-paragraph">W południowo &#8211; zachodniej Macedonii, na pograniczu z Albanią, znajduje się najstarsze jezioro Europy i jedno z najstarszych na Świecie. Przeprowadzone badania geologiczne wskazują, że powstało ono już w trzeciorzędzie, co najmniej 4 miliony lat temu.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Jezioro wyjątkowe na skalę światową</h3>



<p class="wp-block-paragraph">Jezioro Ochrydzkie, oligotroficzne i krasowe, posiada wyjątkową różnorodność biologiczną. Szacuje się,&nbsp;że w wodach jeziora żyje prawie 200 endemicznych gatunków organizmów, z których większość to algi, skorupiaki, mięczaki oraz inne bezkręgowce. 17 z pośród wszystkich gatunków ryb żyjących w jeziorze to gatunki endemiczne. Pod względem endemicznej różnorodności biologicznej, Jezioro Ochrydzkie jest prawdopodobnie najbardziej zróżnicowanym jeziorem na świecie, biorąc pod uwagę ich ilość na metr kwadratowy powierzchni jeziora.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Jezioro Ochrydzkie jest najgłębszym jezioro Półwyspu Bałkańskiego o maksymalnej głębokości 288 metrów. Średnia głębokość to 155 metrów.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="682" src="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/02/sveti-jovan-kaneo-4719344_1280-1024x682.jpg" alt="ohrid" class="wp-image-134" srcset="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/02/sveti-jovan-kaneo-4719344_1280-1024x682.jpg 1024w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/02/sveti-jovan-kaneo-4719344_1280-300x200.jpg 300w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/02/sveti-jovan-kaneo-4719344_1280-768x512.jpg 768w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/02/sveti-jovan-kaneo-4719344_1280.jpg 1280w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /><figcaption class="wp-element-caption">Jezioro Ochrydzkie</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Zasilane jest głównie wodą ze źródeł podziemnych, zlokalizowanych wzdłuż jego wschodniego i południowego brzegu. Około jednej czwartej wody pochodzi z 40 rzek wpływających do jeziora i opadów atmosferycznych. Pozostała część wody dopływa do jeziora poprzez tunele krasowe z jeziora Prespa, położonego dziesięć kilometrów na południowy wschód, którego powierzchnia lustra wody znajduje się 150 metrów ponad brzegiem jeziora Ochrydzkiego.</p>



<h3 class="wp-block-heading">Endemiczne gatunki ryb łososiowatych</h3>



<h4 class="wp-block-heading">Pstrąg ochrydzki (Salmo letnica)</h4>



<p class="wp-block-paragraph">W jeziorze Ochrydzkim występują dwa, dobrze opisane, endemiczne gatunki z rodziny łososiowatych: <strong>pstrąg ochrydzki</strong> (<em>Salmo letnica</em>) i <strong>łosoś ochrydzki </strong>(<em>Salmo orhidanus</em>). W przypadku pstrąga ochrydzkiego opisano kilka dodatkowych ras, które pomimo nieznacznych różnic w wyglądzie, ale przede wszystkim różnic w miejscu i czasie odbywania tarła, nie są jednak traktowane jako osobne gatunki. Są to <strong>pstrąg letni </strong>(<em>Salmo aphelios</em>), <strong>pstrąg struga</strong> czyli inaczej kresnica (<em>Salmo balcanicus</em>) i <em>Salmo lumi</em>. Pstrąg ochrydzki pochodzi najprawdopodobniej od pstrąga potokowego, jednakże badania wskazują na to, że był on odizolowany od innych populacji pstrąga potokowego przez bardzo długi okres czasu.</p>



<figure class="wp-block-image size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://nas.er.usgs.gov/XIMAGESERVERX/2019/20190614113349.jpg" alt="" style="width:677px;height:292px"/><figcaption class="wp-element-caption">Pstrąg ochrydzki (<em>Salmo letnica</em>)</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">Pstrąg ten może osiągnąć pokaźne rozmiary, nawet około 1 metra długości i kilka kilogramów wagi. Poza jeziorem Ochrydzkim ten gatunek pstrąga prawdopodobnie występuje w Serbii, w jeziorze Vlasinsko, gdzie został introdukowany w połowie XX wieku, a także w kilku jeziorach Ameryki Północnej dokąd przywieziony został w 1965. Nie ma jednak oficjalnych danych, które mówiłyby o obecnym stanie populacji w Serbii i USA. Wiadomo natomiast, że w przypadku jezior Ameryki Północnej, introdukcja ta była raczej nieskuteczna. Na kilkadziesiąt zarybionych jezior obecnie jedynie w zbiorniku Pathfinder w hrabstwie Natrona, w stanie Wyoming potwierdzono ustabilizowaną populację tej ryby.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ochrydy wyglądają jak mocno przerośnięte pstrągi potokowe. Mają relatywnie niewielką&nbsp;głowę, ale duże płetwy, ogromne czarne i czerwono-pomarańczowe plamy, jednolicie ciemny grzbiet i charakterystyczne cieniowanie wzdłuż brzucha. Samce są szczególnie pięknie ubarwione w okresie tarła, które trwa od stycznia do marca.</p>



<h4 class="wp-block-heading">Łosoś ochrydzki (Salmo ohridanus)</h4>



<p class="wp-block-paragraph">Znacznie mniejszym pstrągiem jest drugi endemiczny gatunek żyjący w Jeziorze Ochrydzkim.<strong> Łosoś ochrydzki </strong><em>Salmo ohridanus</em>,  bo o nim mowa, jest znany również pod nazwami belvica&nbsp;w Macedonii oraz beluszka&nbsp;w Albanii. Ryba ta dorasta zazwyczaj do ok. 30 cm, osiągając przy tym niewielką masę. Występuje na całym obszarze jeziora od samej powierzchni do około 50 m głębokości. Tarło odbywa zimą na przybrzeżnych płyciznach. Żywi się bezkręgowcami bentosowymi, zooplanktonem i larwami ryb. Podobnie jak pstrąg ochrydzki jest rybą cenioną ze względu na swoje walory kulinarne.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img decoding="async" src="https://adriaticnature.com/wp-content/uploads/2016/12/Salmo-ohridanus.jpg" alt=""/><figcaption class="wp-element-caption">Łosoś ochrydzki (zdjęcie © Dragisa Mircevski. fishbase.org)</figcaption></figure>



<h4 class="wp-block-heading">Wędkowanie w jeziorze Ochrydzkim</h4>



<p class="wp-block-paragraph">Od 2014 roku, po dziesięcioletnim całkowitym zakazie mającym na celu ochronę zagrożonych endemicznych populacji ryb, zezwolono ponownie na wędkowanie w jeziorze Ochrydzkim. Przed rozpoczęciem wędkowania należy oczywiście zapoznać się z wymiarami i okresami ochronnymi. Warto jednak zaznaczyć, że od kilku lat nie wolno już w ogóle łowić ryb łososiowatych w tym jeziorze, które są objęte całkowitą ochroną.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Według relacji naukowców, wędkarzy oraz nurków obserwujących pstrągi na przestrzeni lat, <strong>sytuacja pstrąga ochrydzkiego jest więcej niż niepokojąca</strong>. Pstrągi widywane są coraz rzadziej a w wielu miejscach, które kiedyś były naturalnymi tarliskami, już się ich w ogóle nie widuje. Macedończycy za taki stan rzeczy obwiniają albańską stronę, ponieważ  po albańskiej stronie jeziora łowienie tych ryb jest dozwolone. Mało tego &#8211; odłowy prowadzone są tam na dużą skalę. Pozyskiwany w ten sposób pstrąg ochrydzki trafia do restauracji nie tylko w Albanii ale też, w nielegalny sposób, do Macedonii. </p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="768" src="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/03/water-1365440_1280-1024x768.jpg" alt="" class="wp-image-150" srcset="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/03/water-1365440_1280-1024x768.jpg 1024w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/03/water-1365440_1280-300x225.jpg 300w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/03/water-1365440_1280-768x576.jpg 768w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2021/03/water-1365440_1280.jpg 1280w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /><figcaption class="wp-element-caption">Jezioro Ochrydzkie</figcaption></figure>



<h4 class="wp-block-heading">Jeszcze jeden gatunek</h4>



<p class="wp-block-paragraph">Na koniec warto wspomnieć o jeszcze jednym gatunku, tym razem nieendemicznym a introdukowanym przez człowieka, żyjącym w jeziorze Ochrydzkim. Jest to oczywiście <strong>pstrąg tęczowy</strong>. Pierwsze zarybienia tym gatunkiem dokonano w 1971 roku. Tęczak świetnie zaaklimatyzował się w tutejszych wodach i osiąga pokaźne rozmiary. Co ważne pstrąg tęczowy nie ma żadnych wymiarów ani limitów ochronnych. </p>


Kraina Pstrąga

Pstrągi najstarszego jeziora Europy

Komentarze